ถนนซังอัม เขตมาโพ กรุงโซล 2013
เขาชื่ออะไรนะ
ใคร
เขา ตรงนั้น เขา เขาน่ะ
โอ๊ะ ซองนาจอง ยินดีด้วยนะ วันเสาร์ 22 มิถุนายน 2002
เฮ้อ ยัยเบื๊อก เธอน่ะเรื่องมากมัวแต่เลือก แต่...
ในที่สุดเธอก็ขายออกแล้ว
นี่ ไม่มีใครทนรับอารมณ์ร้ายของเธอได้ ยกเว้นเจ้าบ่าวเธอเลยนะ
ดีกับเจ้าบ่าวของเธอหน่อยล่ะ ยังไงก็ ยินดีด้วยนะ - นายมีเรื่องจะพูดแค่นี้เองเหรอ
ไอ้เลวนั่น เขาพูดว่าไงนะ
นี่ นี่ พูดจาดีๆหน่อย
เธอจะ 40 แล้วนะ
ค่ะ
ว่าแต่ไอ้งี่เง่านั่นชื่ออะไรนะ
อะไรนะ
เฮ้อ ตอนนี้ฉันนึกชื่อเขาไม่ออกเลย เขาเป็นตัวแทนของเอกเรา สมัยเราอยู่ปีหนึ่ง
ยูนจิน หมอนี่ชื่ออะไร
ใครเหรอ
เฮ้อ ฉันว่าเขาคงเหนื่อยมาก
นี่ ถ้านายจะนอน ก็ไปนอนในห้องสิ
อ้อ
นี่ ฉันต้องพักสายตาสักนิดแล้วล่ะ
ฉันชอบแซวเขาบ่อยๆ เพราะเขาชื่อเหมือนนักเบสบอล
นั่นน่ะซิ
เป็นผู้ตีน่ะ
ผู้ตีเหรอ งั้นคงเป็นรยูจุงอิล อีคังดน...
ผู้เล่นของทีมซังบังวูลไรเดอร์สใช่มั้ย คนที่ตีโฮมรันเก่งๆ...
ใครเหรอคะ
จากสำนักงานรปภ.นะครับ กรุณามารับพัสดุคุณด้วยครับ
มีเยอะหรือเปล่าคะ คุณลุง
คุณอยู่ห้อง 3303 ใช่ไหมครับ
สำหรับซองนาจองและเพื่อนๆครับ
นึกออกแล้ว นึกออกแล้ว
ใคร ใครเหรอ - ฉันว่าฉันรู้แล้วว่าใคร
ค่ะ ทั้งหมดนั่นของบ้านฉันค่ะ นั่นเป็นชื่อสามีฉันค่ะ
เดี๋ยวฉันลงไปรับนะคะ
ว้าว ฉันโคตรสนิทกับเขาเลย
ตอนเขาไปเป็นทหาร ฉันยังไปส่งเขาเลย
เราสองคนไปร้าน the Rock Cafe บ่อยมาก
มีช่วงหนึ่งที่ฉันบ้า the Rock Cafe สุดๆ
แล้ว เขาชื่ออะไรล่ะ
ถ้าเป็นผู้ตีโฮมรันของทีมซังบังวูลไรเดอร์ส ถ้างั้นก็...
มีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ
ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วเหมือนกัน
ทำไมมีแต่ฉันที่ไม่รู้คนเดียวเนี่ย
เฮ้อ ใครนะ
เขาชื่อ...
คิมกีแท
ชื่ออะไรนะ
คิมกีแท
นายคงเล่นเบสบอลแน่เลย
นี่ แปลว่านายก็ใส่กางเกงลิงของซังบังวูลด้วยล่ะสิ ("ซังบังวูล" รู้จักในอีกชื่อคือ ยี่ห้อกางเกงใน)
ก็นะ...
พี่ฮะ เราต้องรออีกนานมั้ย - มีกี่คนล่ะ
สี่คน - สี่เหรอ
โอ๊ะ มิจิโกะ ลอนดอน (ยี่ห้อเสื้อ)
ใช่แล้ว
มีกลุ่มก่อนหน้านายสองกลุ่ม เพราะงั้นรออีกแป๊บ
แล้ววันนี้นะ...
สาวๆจ๊าบโบ๊ะ
ลาก่อนครับ
ต่อไป อีซีวอน
เชิญชั้นสองเลยครับ
มีนาคม 1994 ชินชอน Rock Cafe The Space
~ ฉันไม่คิดว่าหัวใจของฉันตอนนั้นจะเต้นแรง นี่เป็นความฝันที่ฝังลึกในใจฉัน ~
คิมกีแท - ครับ
- ข้างบนเลย - โอเค ไปโล้ด
~ ฉันจะบอกเล่าเรื่องราวค่ำคืน ที่มหัศจรรย์ของฉันในอดีตให้เธอฟัง ~
โอ๊ะ ขอให้สนุกกับเดทนะครับ - ครับผม
นายสองคน
มีนาคม 1994 ชินชอน Rock Cafe The Space
คิมกีแท - ครับ
- ข้างบนเลย - โอเค ไปโล้ด
โอ๊ะ ขอให้สนุกกับเดทนะครับ - ครับผม
นายสองคน
นี่ ฉันว่ามีห้องว่างสำหรับเราว่ะ
เพื่อนยาก ไปข้างในกันเถอะ
เฮ้อ วันนี้ที่หอพักมีหมูกะทะซะด้วย
งั้นเหรอ งั้นฉันไปคนเดียวก็ได้
หวัดดี ซำบายดีป่ะ
อืม ก็ดี
จนกระทั่งเมื่อกี้
นี่ นี่ นี่
พวกนายลงไปชั้นใต้ดิน มีที่ว่างอยู่ข้างล่างนั่น
ครับ
ด้วยความยินดี
มีนาคม 1994 หอพักชินชอน
นี่ ฉันคือราชินีการออกกำลังกายกระชับสัดส่วน เธอเคยเห็นใครขาเรียวงามและสะโพกคอดแบบฉันไหม เธอทำได้หรือเปล่า
ตั้งแต่มาโซล
เหมือนเราจะได้ดูชินดงยอบในทีวีทุกวันเลย
ผู้ชายตาตีบคนนั้น "สวัสดีครับ สบายดีไหมครับ"
ผมเห็นในหนังสือพิมพ์ ตลกมากเลยครับ
ผมว่าเขาเจ๋งดีนะครับ
นี่ นายเพิ่งเคยเห็นชินดงยอบเหรอ
อ้อ คงพราะนายติดทีวีมาก
พ่อนายโกรธเลยทุ่มทีวีทิ้งใช่มั้ย
ไม่นี่
ที่ชนบทน่ะ ไม่มีช่องSBSฉายต่างหาก ไอ้คนโซลเซาะกราว
จริงเหรอ
อ้อใช่ ตั้งแต่มาโซลเนี่ย
ฉันเลือกไม่ถูกเลยว่าจะดูช่องไหนดี มีให้เลือกตั้งสามช่องเลย
อ้อ บิงกือเร วันนี้ไปมหา'ลัยรึเปล่า
อ่อ ครับ ไปครับ
ถ้าเธอโกหกฉันว่าไป ฉันจะโทรฟ้องครอบครัวเธอนะ
ครับ
มากินเมล่อนกันเถอะจ้ะ
ว้าว เมียจ๋า
เมล่อนอะไรกันเนี่ย
เขาซื้อมาฝากน่ะ เป็นครั้งแรกที่ฉันหั่นเมล่อน ฉันหั่นถูกใช่มั้ย
ผมสร้างปัญหาให้คุณป้ามาก และผมก็รู้สึกไม่ดี ที่มาที่นี่ทุกครั้งด้วยมือเปล่า เพราะงั้น...
อย่าพูดอย่างนั้นซิ
ฉันบอกให้นายอยู่ที่นี่ คิดซะว่าที่นี่คือบ้านของนาย
ถ้าฉันมีวิธีนะ ฉันก็อยากให้นายอยู่ที่หอพักเราตลอดไป
ถ้านายอยากตอบแทนเราจริงๆ
มาอยู่ทีม Seoul Twins และ...
ทำให้ทีมเราชนะสัก 20หรือ30ครั้งต่อปีสิ
เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างครับ โค้ช
ว้าว นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันกินเมล่อนที่บ้าน
ก่อนหน้านี้เคยกินแค่มลอนน่า (ไอศครีมกลิ่นเมล่อน)
จะทานให้อร่อยนะ
อื้ม กินเยอะๆล่ะ
ว่าแต่ ชิลบง... เธอไปซื้อมาจากไหนจ๊ะ เขาขายที่ตลาดเหรอ
อะไรนะ
ที่โซล เขาขายเมล่อนที่ตลาดกันเหรอ
ไม่ใช่ครับ ที่ห้างฯน่ะครับ
มีห้างฯซัมพยองอยู่หน้าบ้านผมน่ะครับ ผมซื้อจากโซนอาหารครับ
ห้างฯงั้นเหรอ
นายซื้อเมล่อนที่ห้างฯเหรอ
ป๊าด พ่อ... เขาบอกว่าเขาซื้อเมล่อนมาจากห้างฯแน่ะ
ฉันคิดว่าที่ห้างฯขายแต่เสื้อผ้าซะอีก แต่เขาขายเมล่อนด้วยเหรอเนี่ย
นายนี่หนุ่มกรุงโซลจริงๆด้วย
เอ่อคือ ละแวกบ้านผม มีแค่ที่เดียวที่ขายเมล่อนน่ะครับ
ผมมั่นใจว่าผลไม้จากตลาดต้องอร่อยกว่าแน่นอน ผลไม้ที่ซื้อจากห้างฯก็แค่แพงเฉยๆครับ
เมล่อนราคาเท่าไหร่เหรอ
ประมาณ 15,000 วอนครับ
แพงกว่าแตงโมอีกนะเนี่ย
งั้นจานนี้...
ฉันจะเก็บไว้ให้ลูกชายเรากิน เขาชอบผลไม้มากๆเลย
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมล่อนรสชาดเป็นยังไง
รุ่นพี่ยังไม่กลับบ้านเหรอครับ
ใคร ไอ้ขยะเหรอ เขามาแล้ว เขาซักผ้าอยู่
ไอ้ขยะเหรอ อย่าเรียกเขาว่าไอ้ขยะสิ
สำหรับบิงกือเรน่ะ เขาอาจจะเป็นรุ่นพี่ที่น่านับถือนะ
น่านับถือตายล่ะ ทำตัวเหมือนกับขยะ
เขาอาจจะเป็นอย่างนี้ที่บ้าน แต่เวลาที่เขาอยู่ข้างนอก เขาไม่ใช่อย่างนี้นะ
ขยะของเราทำตัวปกติที่มหา'ลัยเป็นด้วยเหรอ
เขาไม่ได้ทำตัวเหมือนคนไม่เต็มเต็งเหรอ
ไม่หรอกครับ เขาไม่ใช่อย่างนั้นเลย
นักศึกษาหลายคนนับถือเขามากนะครับ
เสน่ห์เหลือร้าย
จริงเหรอ ไม่มีทาง...
เสน่ห์อะไรกัน เสน่ห์ของเขาอยู่ที่ เวลาเขาเช็ดหน้าด้วยพรมเช็ดเท้าน่ะเหรอ
นักศึกษาหลายคนนับถือเขามากนะครับ
เสน่ห์เหลือร้าย
จริงเหรอ ไม่มีทาง...
เสน่ห์อะไรกัน เสน่ห์ของเขาอยู่ที่ เวลาเขาเช็ดหน้าด้วยพรมเช็ดเท้าน่ะเหรอ
เอ่อคือ ยังมีน้ำหยดจากผมอยู่เลยครับ
เขาล้างหน้าก็เป็นบุญขนาดไหนแล้วล่ะ
โธ่เอ๊ย โธ่เอ๊ย
วางรองเท้าให้เป็นระเบียบ
ครับ
ไฟ
ครับ
ไปทาครีม เช็ดโทนเนอร์ที่หน้าซะ ไม่งั้นผิวจะเป็นขุย
ครับ
ขวดสีดำๆคือครีมใช่มั้ย
อ่านฉลากซิ ไม่มีตารึไงห๊ะ
เอาตาไปเสียพนันหรือไง
ลูกสาวเราพูดจาช่างไพเราะเสนาะหู ว่ามั้ย
ครับ สุดๆเลย
ลูกสาวของเรานี่ดีจริงจริ๊ง
ปากแกเนี่ย ปากแกเนี่ย
ฮึ๊ย บ้าเอ๊ย
บ้าเอ๊ยเหรอ ยัยตัวแสบ เดี๋ยวปั๊ด...
ที่รัก มีอะไรให้ช่วยมั้ย
กลับมาแล้วครับ
พวกนายไป Rock Cafe อีกแล้วใช่มั้ย
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น วันนี้เราไม่ได้เข้าไปข้างในอีกแล้ว
พวกเราไปเร็วแล้วนะ แต่พวกเขาบอกพวกเราว่าไม่มีที่นั่ง
คนกรุงโซลเขาเต้นทั้งวันทั้งคืนกันรึไง
นายแน่ใจเหรอว่าไม่ได้โดนปฏิเสธเพราะหมอนั่น
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
ใช่ แกพูดถูก แกไม่ได้ทำอะไรหรอก เสื้อผ้าแกต่างหากที่ผิด
ทำไมแกแต่งแค่นั้นล่ะ น่าจะเอาผ้าเช็ดหน้าเหน็บกระเป๋าเสื้อด้วยนะ
ไม่ว่าเราจะไปเร็วแค่ไหน หรือจะมีที่ว่างเยอะ เราก็เข้าไม่ได้เพราะแกน่ะแหละ
โอ๊ะ ทำไมมีเมล่อนเนี่ย ทำให้เราดูเป็นเสี่ยเป๋าตุงขึ้นมาเลยแฮะ
เขาซื้อมาน่ะ เขาซื้อมาจากห้างฯ
ซื้อมาจากห้างฯเหรอ
นายซื้อผลไม้มาจากห้างฯงั้นเหรอ
พวกเซาะกราวเอ๊ย
นี่ มีแค่นายคนเดียวมาจากตัวเมือง พวกเราน่ะมาจากในเมืองเว้ย
ฉันหมายถึงมีแต่นายที่มากจากตัวเมือง
แม้แต่ยูจินก็มาจากในเมืองเว้ย
พอได้แล้ว ในเมืองกับตัวเมืองก็เหมือนๆกันน่ะแหละ
นายจะขายหน้าซะเปล่า
เหรอ เข้าใจแล้ว
นี่ นายตัดสินใจจะย้ายมาอยู่ที่นี่ถาวรหรือยังไง
อ๋อ ที่บ้านเขาไม่มีคนอยู่น่ะ เขาเลยมาพักอยู่ที่ห้องฉัน
พ่อกับแม่นายไปไหนเหรอ
พ่อฉันไปดูงานที่ต่างจังหวัด ส่วนแม่ฉันไปฮันนีมูน
อะไรนะ พ่อนายไปดูงานที่ต่างจังหวัด แต่แม่นายไปฮันนีมูนเหรอ
จะเป็นไปได้ยังไง
ฉันว่าครอบครัวเขาเพิ่งจะแต่งงานกันแน่เลย
แต่เขาบอกว่าพ่อเขาไปดูงานที่ต่างจังหวัดนะ
นั่นเพราะ...
พ่อแม่เราหย่ากันแล้วน่ะ
พ่อฉันไปดูงานที่ต่างจังหวัด ส่วนแม่ฉันเพิ่งแต่งงานใหม่เมื่อเร็วๆนี้
เพราะงั้นตอนนี้เลยไม่มีใครอยู่บ้าน
และฉันถึงมาอยู่ที่นี่
พ่อแม่นายหย่ากันเหรอ
พวกเขาหย่ากันเหรอ
จริงเหรอ
ใช่
ฉันนับถือโซลจริงๆ
ป๊าด แตกต่างจากบ้านเราลิบลับ
คนละระดับกันเลย
ฉันเคยเห็นเรื่องหย่ากันในทีวี นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนในครอบครัวหย่ากันจริงๆ
นายต้องนึกภาพแถวบ้านฉันไม่ออกแน่
ถ้าพวกเขาแต่งงานกัน จะอยู่กันจนตายเลย
โซล... สุดยอดจริงๆ
พวกนายสุดยอดมากๆเลย
งั้น ผู้พิพากษาได้ถามนายรึเปล่า
"คุณจะอยู่กับพ่อหรือแม่" เขาได้ถามมั้ย
พี่ครับ พ่อแม่เขาหย่ากัน
แม่เขาแต่งงานใหม่
จริงเหรอ
นายคงมีเรื่องให้คิดเยอะแน่เลย
พวกนายคิดว่าเรื่องนี้น่าสนใจจริงๆเหรอ
เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินแบบนี้เลย
ที่ชนบทนะ นายต้องใช้ชีวิตร่วมกับคู่ของนายจนกว่าจะตาย
ไม่มีโอกาสจะแต่งรอบสอง
เดี๋ยวนี้ไม่สำคัญหรอก ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว
ใช่แล้ว แม้แต่ในห้องเรียนฉัน มีเด็กตั้งหลายคนที่พ่อแม่หย่ากัน
จริงเหรอ มีหลายปานนั้นบ่ (ซัมชอนโพพูดภาษาถิ่น)
นายว่าไงนะ
มีเยอะรึเปล่า
ไม่มากหรอก ห้องหนึ่งก็สองสามคนน่ะ
จริงเหรอ - ใช่
หนึ่งในนั้นแม่ของเขาเป็นดาราหนัง อีกคนพ่อเขาเป็นนักการเมือง
ป๊าด
เจ๋งโพดๆ
ในห้องเรียนของเรา มีลูกชายของนายกเทศมนตรีด้วย
เขาต้องเป็นลูกนายกเทศมนตรี ไม่ใช่นายกเทศบาลนคร
ชิลบง นายนี่มีอะไรบางอย่างที่แตกต่างจริงๆ
นายมีออร่าที่แตกต่าง
งั้น.... นายเคยนั่งเครื่องบินมั้ย
นี่ ฟังนะ ขนาดฉันยังเคยขึ้นเครื่องบิน ตอนที่ฉันมาโซลจากยอซู
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันหมายถึงไปต่างประเทศน่ะ
พูดอะไรที่ฟังขึ้นหน่อยสิ นายจะไปต่างประเทศได้ยังไง
เขาน่าจะเคยไปต่างประเทศนี่
นายเคยไปต่างประเทศมั้ย
ก็ เคยไปแข่งเบสบอลเยาวชน ฉันเคยไปต่างประเทศสามครั้ง
งั้นก็ไม่ใช่แค่ครั้งแรกล่ะสิ นายไปที่ไหนบ้าง
ฉันไปอเมริกา ญี่ปุ่น แล้วก็ไต้หวัน...
ไปไหนอีกนะ...
นายเคยเห็นคนต่างชาติมั้ย
คนต่างชาติเหรอ เอ่อ แน่นอนสิ ก็ฉันไปต่างประเทศนี่...
ฉันเห็นคนต่างชาติเยอะแยะเลย
เขาให้อาหารนายบนเครื่องจริงๆเหรอ
ใช่ เขาให้น้ำดื่มและอาหาร -ถ้านายกินไปห้าชุด เขาจะให้นายเพิ่มมั้ย
ฉันเคยบอกว่าห้ามนอนกินไง
จะกินหรือนอน เลือกทำสักอย่างสิ ไอ้โง่เอ๊ย
เมื่อไหร่พี่จะโตสักทีห๊ะ
ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว
ฉันผิดเอง - ให้ตายเถอะ
เมื่อไหร่จะโตสักที
งั้น นายกินกล้วยครั้งแรกเมื่อไหร่เหรอ
ฉันจะไปจำได้ยังไง
งั้น ทงคัตซึล่ะ
ตอนที่ 4 คำโกหก
งั้น นายกินพิซซ่าครั้งแรกเมื่อไหร่เหรอ
หยุดได้แล้ว นอนเถอะ
ก็ได้
พรุ่งนี้ลูกต้องตื่นแต่เช้า จะไม่เป็นอะไรเหรอ
ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ
สิ่งที่หนูต้องทำก็มีแค่เอาอาหารออกจากตู้เย็น
แม่จะไปกี่โมงเหรอ
ไปขึ้นรถเมล์รอบแรก เราต้องออกจากที่นี่ตีห้าน่ะ
พ่อกับแม่ ไม่ได้ไปมาซานตั้งนานแล้ว
เพราะนานมาแล้ว แน่ใจนะว่าจะไม่หลงทาง
เราลืมทางไปได้ยังไง เราอยู่ที่นั่นมาตั้งหลายปีนะ
ที่รัก เธอทำอะไรอยู่
ทำไมเธอแกะถั่วออกจากฝักถั่วล่ะ
จริงด้วย
คืนนี้แม่จะทำซุปให้ก่อนไปนะ เพราะงั้น...
ตอนเช้าก็อุ่นสักหน่อยล่ะ
แล้วก็ อย่าลืมหุงข้าวให้พวกเขานะ
แม่จะซาวข้าวแล้วก็ใส่น้ำไว้ เพราะงั้น...
ตอนที่แกตื่นตอนเช้า อันดับแรกที่แกต้องทำ คือเอาใส่ในหม้อหุงข้าว เข้าใจมั้ย
เข้าใจแล้วค่ะ
ไม่ต้องเป็นห่วงน่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หนูทำแบบนี้สักหน่อย
อีกอย่าง หนูทำอาหารเก่งนะ
ฉันน่าจะทำอะไรบ้าง
~ ฉันไม่อาจลืมเลือนวันพรุ่งนี้ได้ เมื่อฉันคิดถึงความเศร้าโศกทั้งหมดที่มี ~
~ ในยามที่ฉันมีเธอแต่ฉันกลับปล่อยเธอจากไป ~
~ และตอนนี้เธอควรจะรับรู้ในสิ่งที่เธอต้องรู้ ~
~ ฉันไม่อาจจะมีชีวิตอยู่ได้ ~
เกิดอะไรขึ้น ข้าวอยู่ไหนเนี่ย
~ หากการมีชีวิตอยู่นั้นปราศจากเธอ ~
~ ฉันไม่อาจจะมีชีวิตอยู่ได้ ฉันไม่อาจปล่อยให้เป็นเช่นนี้ได้อีก ~
ตื่นแล้วเหรอ
พี่หุงข้าวเหรอ
ใช่
มายืนทำอะไร
ทำไม จะให้ฉันช่วยอะไรเหรอ
จอง เธอเนี่ยดีจริงๆ
ทำไมพี่ถึงทำตัวไม่ดีกับเธอ ทั้งๆที่เธอดีขนาดนี้นะ
จอง อยากแต่งงานกับพี่มั้ย
พี่เป็นคนดีจริงๆนะ
เด็กน้่อย เธอไม่ตอบอะไรเลย
แม่เธอทำผักนึ่งเหรอ เธอทำไว้เยอะเลยใช่มั้ย
ว้าว ถ้ามีใครมาเห็นเข้า คงคิดว่า เราเตรียมของเลี้ยงบรรพบุรุษนะเนี่ย
พี่ทำไข่เจียวดีมั้ย ไข่อยู่ไหนนะ
จอง พี่ต้องตอกไข่กี่ฟอง
อยากตอกเท่าไหร่ก็จัดไป
สงสัยจังว่าแม่จะไปถึงสถานีหรือยังนะ ถ้านั่งแท็กซี่ก็อยู่ค่อนข้างไกลจากที่นี่ทีเดียว
ฉันจะไปเพจหาแม่นะ
แม่ถึงท่ารถเมล์เรียบร้อยแล้ว
ฉันขับรถไปส่งพวกเขาเมื่อเช้านี้
ตอกไข่กี่ฟองดี สิบฟองดีมั้ย
ฉันว่าหนึ่งคนต่อฟองเนอะ
แต่นแต๊น~...
จอง กลับห้องไปพักเถอะ
ใกล้เสร็จแล้วล่ะ
ฉันจะทำไข่เจียวอร่อยๆให้ นี่อะไรเนี่ย
ว้าว น่ากินจัง
"ฉันจะทำจาปาเกดติ" (บะหมี่สำเร็จรูป)
~ ฉันอยากเป็นสายลม ฉันอยากเป็นสายน้ำ ~
~ ในความทรงจำของเธอ ฉันยังต้องการเป็นที่ปรารถนาของเธอ ~ (เขาตัดผังรายการทีวีจากหนังสือพิมพ์)
เมื่อเช้าตรู่วันนี้ ไฟได้เริ่มจากชั้นใต้ดิน ของห้างฯดงกยอง ถนนจองโน 5 เขตจงโน
ไฟได้ลุกลามไปยังทงแดมูน ก่อให้เกิดเปลวไฟขยายออกไป 500 เมตร
และไฟไหม้ครั้งนี้ ได้กินบริเวณทั้งหมด ทั้งถนนและบริเวณใต้ดิน
ซึ่งก็ได้ปกคลุมไปด้วยควันสีดำ
นอกจากนี้ ยังส่งผลให้เกิดควันพิษ
เจ้าของร้านและคนที่เดินผ่านไปมา
ต้องรีบอพยพออกจากพื้นที่ทันที ทำไมนายชอบดูทีวีจัง
*นะ
ไอ้บื๊อเอ๊ย ทำไมยิ้มได้ตลอดเลย
แกนี่มีปัญหาเยอะนะ
ถ้าแกทำตัวอ่อนปวกเปียกอย่างนั้น
แกจะใช้ชีวิตในโซลได้ยังไง
เฮ้อ ไอ้บ้าที่ไหนโทรมาแต่เช้าเนี่ย
ฮัลโหล
โอ๊ะ แม่
แม่มีอะไรถึงโทรมาตั้งแต่เช้าครับ
ลูกชาย เป็นอะไรรึเปล่า
อะไรนะ
ข่าวเมื่อเช้านี้
แม่เห็นไฟไหม้ในโซล
มีไฟไหม้เหรอครับ
ไฟเริ่มลุกในจองโน และ...
ลามไปที่ทงแดมูน
แล้วเขาบอกว่ามีควันเต็มไปหมดทุกที่เลย
เฮ้อ แม่ คิดว่าโซลเหมือนซูนชอนรึไง
จองโนอยู่ไกลจากที่นี่จะตาย
ไกลกว่าควางยางไปซูนชอนอีกนะ
เฮ้อ แม่ ผมเดาว่าแม่ทำอะไรไม่ได้นอกจากเป็นห่วงหรอก
แม่โทรมาแต่เช้าเพราะเรื่องนั้นเหรอ
หลังจากที่แม่ส่งลูกไปโซล
ทุกครั้งที่แม่ได้ยินคำว่า "ซอล" ในข่าว
หัวใจของแม่เต้นตึกตักๆเลย
เฮ้อ แม่ป่วยแล้วล่ะ ป่วยแล้ว
ถ้าแม่เป็นห่วงขนาดนี้ แล้วแม่จะไปส่งผมที่กองทัพได้ยังไง
อย่าพูดอย่างนั้นนะ
แม่คิดถึงเรื่องนี้ทีไร หัวจิตหัวใจเหมือนจะระเบิด
เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว
ครับ
กินข้าวกันเถอะ ทำไมเด็กๆยังไม่ลงมานะ
หลับสบายมั้ยครับพี่
อื้ม สบายดี
- นายคือ... - หลับสบายมั้ยครับพี่ -อื้ม
- หลับสบายมั้ยครับพี่ - อื้ม อรุณสวัสดิ์
ซัมชอนโพ
ซูนชอนครับพี่ ซูนชอน
เราอยู่บ้านเดียวกันมาเป็นเดือนแล้วนะครับพี่
มีสติสตังหน่อยสิครับ
ต่อให้ผมป่วยเจียนตาย
ผมจะไม่ไปเหยียบโรง'บาลที่พี่ทำงานเด็ดขาด
เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่ฉันจะลืม พอนายแก่ขึ้นมา... นายก็จะหลงลืมเหมือนกัน
แล้วฉันรู้ชื่อเด็กผู้ชายไปเพื่ออะไร ฉันไม่สนใจสักติ๊ด
รีบๆไปปลุกยูนจองมาได้แล้ว
ยูนจินครับพี่ ยูนจิน ยูนจิน
คนที่อยู่ห้องเดี่ยวตรงนั้นชื่อยูนจินครับพี่ ยูนจิน
ฉันรู้ รู้น่า ก็แค่อยากให้พวกนายได้ขำกัน
ไอ้เด็กพั้ง หยุดเอะอะสักที
เฮ้อ พี่ของเรา เขาเข้าเรียนแพทย์ได้ยังไงนะ
พี่ครับ ตับไตไส้พุงพี่คงไม่ได้อยู่สลับที่กันนะ
กินไป คันซั้นข่อยสิฉีกปากเจ้า (ภาษากยองซางแท้)
หมายความว่าไงเหรอ
อืม หมายความว่า "ฉันจะฉีกปากแก"
อยู่ที่มหา'ลัยรุ่นพี่ไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย
นี่ ไอ้กะลาครอบ พูดอย่างกับแกสนใจเข้าเรียน
ถ้าวันนี้แกไม่มาเรียน ฉันฆ่าแกแน่
บักกะลาครอบ คึดว่าโตเป็นไผคือมามึนแท้ (ภาษากยองซางแท้)
แปลว่าอะไรเหรอ
"แกคิดว่าแกเป็นใครถึงมาทำตัวดื้อรั้น"
อย่าแปล ไอ้หน้าบาน
ไอ้เด็กนี่ หน้าตายังกับฆาตกร...
ป้าไปไหนเหรอ
ฉันว่าฉันไม่เห็นลุงด้วย
พวกเขาไปมาซาน
ชิลบงไปไหนล่ะ เดี๋ยวซุปก็เย็นหรอก
ไปออกกำลังกายน่ะ
เขาจะวิ่งในตอนเช้า 2 ชั่วโมง
คนเก่งระดับตัวแทนประเทศต้องไม่เหมือนเราแน่นอน
อรุณสวัสดิ์ครับ
ฉันด้วย ขอข้าวให้ฉันด้วย
จัดไป
นายจะย้ายไปอยู่หอ(เพื่อฝึกซ้อม)เดือนหน้าใช่มั้ย
อยู่ที่นั่นคงจะลำบาก ทำไมนายไม่มาพักที่นี่บ้างล่ะ
พักแล้วจะได้อะไร ฉันจะลงเอยด้วยความเสียใจน่ะสิ
พี่ครับ ผมจะทานให้อร่อยเลยครับ
อ้อ เอาสิ อ้อ
เด็กคนนี้น่าคบมากนะเนี่ย
ไม่เหมือนไอ้เด็กพวกนี้ โดยเฉพาะไอ้ฆาตกรนี่
นี่ ฉันเอาข้าวให้แต่ทำไมนายขอบคุณพี่
เจ็บปวดนะ
เพราะเวลาที่โค้ชกับป้าไม่อยู่พี่คือคนที่แก่ที่สุด
ในเมื่อฉันมากินข้าวฟรีทุกวัน อย่างน้อยฉันควรจะขอบคุณเขา
ใช่มั้ยครับ พี่
ถูกต้อง ใช่เลย
นี่ ว่าแต่
พวกนายคิดว่าเราเป็นพี่น้องแท้ๆกันเหรอ
ไม่ใช่เหรอครับ
ฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกัน
ไม่ใช่เหรอครับ
ช่างเถอะ เราเป็นๆ เราเป็นพี่น้องกันแท้ๆ
เราเหมือนกันไม่ใช่เหรอ เหมือนฝาแฝดใช่มั้ย
เหมือนกันเด๊ะเลย ว่ามั้ย
อย่าพูดเรื่องไร้สาระ
เลิกโกหกเลยนะ ใครจะเชื่อเรื่องนี้กัน
ฉันคิดว่าพวกเขาส่วนใหญ่เชื่อนะ
ยัยคนนี้นี่ ตบหัวฉันตั้งแต่เช้า...
ผมก็นึกว่าเป็นพี่น้องกันจริงๆ
แล้วทำไมพี่ถึงเรียกแม่นาจองว่า"แม่"ล่ะครับ
ในเมื่อเธอไม่ใช่แม่แท้ๆของพี่
ที่บ้านนอกเราทุกคนเรียกกันแบบนั้น
แม่ฉันก็คือ"แม่" และแม่ของเพื่อนฉันก็คือ"แม่" ที่นั่นเราพูดกันอย่างนั้น
เรียกแม่ของเพื่อนว่า"แม่"...
เยี่ยม...จริงๆเลย
นี่เป็นคำพูดที่ดีมากเลย
ครับ
อ้อ แม่เหรอครับ รอเดี๋ยวนะครับ
แฮแท รับโทรศัพท์ แม่(ของนาย)โทรมา
โอเค
ที่โซล ขณะที่มีการจัดมิทติ้งชมรมของมหาวิทยาลัย
ได้มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นจนทำให้นางสาว L ซึ่งเป็นนักศึกษาน้องใหม่ถึงแก่ความตาย
นางสาว L ไม่ได้ปฏิเสธเครื่องดื่มที่รุ่นพี่มอบให้...
แม่ครับ ผมยังไม่ได้เข้าชมรมเลย
แล้วก็ไม่ใช่เรื่องหลอกหลวง ที่แม่จะต้องโทรหาผมสองครั้งในเช้านี้
ทุกวันนี้นักศึกษาชายหญิงของมหาวิทยาลัย จะถูกบังคับให้รีบดื่มเหล้า...
เข้าใจแล้วครับ
-เลิกดูข่าว ดูละครเถอะครับ ละคร -ในงานปาร์ตี้รับน้อง...
ครับ เข้าใจแล้วครับ
แค่นี้นะครับ
วันนี้นายจะไปร็อคคาเฟ่อีกมั้ย
อืม คืนนี้ฉันอาจจะไม่กินมื้อค่ำนะ
ไปเมื่อไหร่เขาก็บอกว่าไม่มีห้อง
ฉันว่าจะไปรอคิวตั้งแต่บ่ายนี้เลย
ถ้าแม่นายรู้ว่านายไปร็อคคาเฟ่คงหัวใจวายแน่
แม่ไม่รู้จะดีกว่า
รู้มั้ยแม่ฉันเป็นยังไงในซูนชอน
นี่ ถ้านายจะไป Space กับฉันในสภาพนั้น เลิกคบกันเลยนะ
แล้วถ้าวันนี้พวกนายโดนปฏิเสธอีกล่ะ
ไม่หรอก คราวก่อนที่เราไม่ได้เข้า เพราะไม่มีที่นั่งเหลือ
คราวก่อนนายไปกี่โมง
6 โมง
นายโง่หรือเปล่า
มีอะไร
หืม ไม่มีอะไร ก็แค่บ้านนี้ตลกดี
ชาติหน้า ฉันว่าจะไปเกิดที่บ้านนอก
ฉันคิดว่าคงจะสนุกดี
นายพูดอย่างนั้น แต่คนอื่นๆอยากเกิดเป็นนาย
ฉันอยากไปเกิดที่แทชิดง(ในคังนัม)
นี่ นายไม่ไปมหา'ลัยเหรอ
แล้วนายไม่ไปซ้อมเหรอ
ฉันจะไปตอนบ่าย แต่นายมีเรียนหลายวิชานี่
ฉันโดด
นี่ กือเร กือเร บิงกือเร ชิลบง หวัดดี
ครับ รุ่นพี่
ออกมา เราต้องมหา'ลัย
วันนี้ผมเหนื่อยมากครับ เลย...
คิดจะโกหกฉันงั้นเหรอ ออกมา เร็วๆ
ให้ไว
ครับ ไปแล้วครับ
ฉันไปก่อนนะ
บาย
รองเท้าผ้าใบฉันอยู่ที่นี่ ตรงไหนนะ
จอง เห็นรองเท้าพี่มั้ย
ฉันกำลังซักอยู่ วันนี้ใส่คู่อื่นไปแทนละกัน
ยัยคนนี้ สะอาดจะตายเธอจะซักทำไม
สร้างความยุ่งยากให้จริงๆ
รองเท้าแตะอยู่ไหนนะ...
จอง เห็นรองเท้าแตะพี่มั้ย
อะไร ไม่อยู่ตรงนั้นเหรอ ฉันไม่ได้แตะเลยนะ
งั้นก็ใส่คู่ใหม่สิ ที่พี่ได้วันเกิดน่ะ
เฮ้อ แต่รองเท้าแตะมันใส่สบายนี่
ฉันคงเจ็บเท้าแน่ ถ้าใส่รองเท้าใหม่น่ะ
วันนี้ฉันใส่ไอ้นี่ไป Space เลยดีมั้ย หือ
ฉันควรไปที่นั่น แล้วทำลายคุณสมบัติคนจะเข้าไปเที่ยวมั้ย
นายว่าฉันควรเอาซัมชอนโพไปด้วยมั้ย...
แต่รุ่นพี่ครับ
ตอนแรกรองเท้าใหม่จะใส่ไม่สบาย เขาว่ากันว่าต้องเหยียบซักสองสามทีก่อน
ทุกครั้งที่ชิลบงได้รองเท้าใหม่ ผมเห็นปัญหาที่เกิดจากรองเท้าใหม่พวกนั้นแล้ว...
นายทำอะไรของนาย
มานี่ซิ
นายรู้มั้ยว่ารองเท้านี่ยี่ห้ออะไร
ไอ้เด็กนี่
นี่ไม่ใช่นีบอค ไอ้โง่ แต่เป็น รีบอค รีบอค
(รีบอค)แชค น่ะ แชค
นี่แกจงใจใช่มั้ย
เปล่านะครับ เปล่า เปล่า เปล่า
ชิลบง ชิลบง ชิลบงบอก...
ไปแล้วนะ นาจอง ดูแลบ้านดีๆนะ
แล้วก็ ถ้ามีพัสดุมาถึงพี่ เก็บไว้ให้ดีๆด้วยนะ
อืม
ไปนะ
คอมพิวเตอร์ไม่สามารถเข้าใจ สภาพแวดล้อมที่มนุษย์ใช้ได้
คำสั่งต่างๆเช่น"คำนวณ" "พิมพ์"...
สำหรับคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นเครื่องจักรอย่างง่าย เป็นคำสั่งที่ยากเกินไป
นี่ "จองแดมูน (ตัวละครจากเรื่องสแลมดังค์) " เธอมีสเปรย์แต่งผมรึเปล่า
อยากตายเหรอ
นี่ นายถามเธอซิ
ไม่ ฉันไม่อยากถาม ฉันกลัว
...ความเป็นไปได้ที่คอมพิวเตอร์ อาจไม่รู้จักแบบนั้นก็มีไม่น้อยเช่นกัน
เดี๋ยวเรามาต่อกันคราวหน้า
นี่ นี่ นี่ นี่ นายเห็นนั่นมั้ย
กีแท เจ้าบ้านั่น...ดูสิ มันไปก่อนแล้ว
มันเกินไปจริงๆ
ยังไม่ทันจะ 6 โมงเลย
เราก็รีบไปกันเถอะ
อ้าว จะไปแล้วเหรอ
อ่อ อืม
นายควรกินข้าวเที่ยงก่อนค่อยไปนะ
เอางั้นเหรอ
ไปต้มบะหมี่สำเร็จรูปกินสิ
ฉะ ฉันเหรอ
จริงเหรอ พี่ซางมินจะไปค่ายกระชับมิตรจริงเหรอ
พี่ ฉันเป็นซีไอเอประจำชินชอนนะ
พวกเขานัดรวมตัวที่สถานีรถไฟชินชอน หกโมงเช้าพรุ่งนี้
แท้บ่ อีหล้า โตคือเก่งแท้ (สำเนียงกยองซางแท้ๆ)
บ่ได้ตั๋วกันแม่นบ่ (สำเนียงกยองซางแท้ๆ)
ว่าไงนะพี่
ช่างเถอะ
พี่ซางมินจะมาจริงๆใช่มั้ย
บอกแล้วไง
เป็นครั้งแรกที่พี่ซางมินจะไปค่ายกระชับมิตร กับพวกเอกธุรกิจ
ฉันได้ยินว่าโค้ชบอกให้เขาไปสนุก กับชีวิตนักศึกษาก่อนจะจบน่ะ
จริงเหรอ
ฉันควรจะส่งเค้กข้าว(เพื่อขอบคุณ) หรืออะไรซักอย่างให้โค้ชชเวนะ
อ้อ ขอใหม่ซิ หน้าสถานีรถไฟชินชอนตอนหกโมงเช้า
ใช่มั้ย
เข้าใจแล้ว อืม บาย
ฉันต้องเตรียมตัวให้พร้อม
โห ทำอร่อยนะเนี่ย
เธอหมายถึงฉันต้มเก่งเหรอ
อืม
นี่เป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อร่อยที่สุด ที่ได้กินพักนี้เลย
จริงเหรอ ฉันต้มมาตลอดเป็นสิบปีน่ะ
จริงเหรอ
อืม
ตอนไปฝึก ฉันต้มให้รุ่นพี่กิน ส่วนตอนอยู่หอฉันก็ต้มให้รุ่นน้องน่ะ
ฉันต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาตลอดตั้งแต่อยู่ ป.3
จริงเหรอ
อ้อ ว่าแต่ เธอจะทำมื้อเย็นมั้ย
ดูเหมือนเธอทำงานไม่หยุดทั้งวันเลยนะ
จริงเหรอ
นี่ ทำไมเธอเอาแต่พูดว่า"จริงเหรอ" ทุกครั้งที่พูดจบด้วย
มีบางอย่างเป็นเรื่องจริง และบางอย่างไม่ใช่เรื่องจริง
ไงก็เถอะ ไม่ใช่ทุกอย่างจะ"จริง"
ทำไมทุกอย่างจะ"จริง"ล่ะ
จริงเหรอ
นี่นายกำลังหัวเราะเยาะฉันใช่มั้ย
เปล่านี่ เห็นฉันบ้าเหรอ
นี่
ทำไมฉันต้องขำทุกครั้งที่เจอเธอด้วยนะ
หาอะไรอยู่ รองเท้าเธอหายเหรอ
ใช่ หายไปไหนนะ
หารองเท้าแบบไหนอยู่ล่ะ
รองเท้า"ช่วยตัวเอง"ของพี่ชายน่ะ (ตัลตัลภาษาปูซานแปลว่ารองเท้าแตะ แต่แถบอื่นแปลว่าการช่วยตัวเอง)
รองเท้าช่วยตัวเองของพี่ชายฉันหาย
รองเท้าคู่นี้พี่ฉันรักมากที่สุดในโลกเลย
รองเท้าช่วยตัวเองหายไปไหนนะ
ไม่รู้ทำไมไอ้ขยะถึงชอบรองเท้าช่วยตัวเองนักนะ
หายไปไหนของมันเนี่ย
ไม่นะ ก็ข่าววิทยุ
เขาบอกว่าแถวๆถนนมิอา 3
มีรถเมล์ชนกับต้นไม้
ลูกหนู ลูกไม่เป็นไรใช่มั้ย
เฮ้อ แม่ จากนี่ไปถนนมีอา ห่างกันเป็นชั่วโมง
แม่คิดว่าที่นี่เป็นซูนชอนรึไง
ที่นี่โซลนะ ผมจะบอกให้ว่า โซลมันโคตรใหญ่เลยล่ะ
แม่ก็แค่เป็นห่วง
ช่างเถอะ ช่างเถอะ
ดีที่แม่ได้พูดกับลูกแล้ว
แม่ เลิกห่วงเรื่องสาระพวกนี้เถอะนะ
เข้าใจแล้ว เลิกขึ้นเสียงเถอะ
อ้อ ลูกกินแยมมะเดื่อที่แม่ทำให้หมดหรือยัง
ครับ ผมกินหมดแล้ว
จริงเหรอจ๊ะ รสชาติเป็นยังไง
ครับแม่ อร่อยมาก อร่อยจริงๆ
ผมกินหมดแล้ว
ลูกกินหมดไม่เหลือเลยเหรอ
งั้นแม่ทำส่งไปให้อีกมั้ย
ไม่ต้องหรอกแม่ ยังมีเหลืออยู่
ลูกบอกว่ากินหมดแล้วนี่นา
ผมหมายถึงกินเกือบหมดน่ะ
ไม่หวานเกินไปใช่มั้ย
ไม่หวานครับแม่
ถ้าอยากกินอีกก็บอกนะ
ได้ครับแม่ ผมต้องไปเรียนแล้ว ผมวางสายนะ
ได้ครับ แค่นี้นะ
ที่บ้านมีเรื่องอะไรรึเปล่า แม่นายเพจมาทำไม
ไม่รู้สิ แม่เป็นห่วงไปซะทุกอย่างแล้วก็ทำตัวจู้จี้
จะสายแล้ว ไปเร็ว เร็วๆๆ
ไม่เร็วไปหน่อยเหรอ พระอาทิตย์ยังไม่ตกดินเลย
นายไม่เห็นเหรอว่าไอ้บ้ากีแทไปตั้งนานแล้ว
เราเสียเวลาไป20นาทีแล้ว เพราะแม่ฉัน
จริงเหรอ
ไม่จริงหรอก เลิกพูดว่า"จริงเหรอ"ได้แล้ว
จริงเหรอ
ฮัลโหล
พี่เหรอ
จะมีอะไรเกิดขึ้นที่บ้านล่ะ
พี่โทรมาทำไม
มีพัสดุมาส่งครับ
มีคนมา วางแล้วนะ
ผู้ส่ง: ปีเตอร์แพนเดลิเวอรี่ 18-2 ย่านชองยางนี เขตซอแทมูน โซล
ผู้รับ: คิม...เขตซอแทมูน โซล
ขอบคุณค่ะ
ค่ะ
พี่จะโทรมาอีกทำไม
รองเท้าแตะของพี่เหรอ
ไม่อยู่ตรงนั้นนะ ฉันดูทั่วแล้ว โทรมาเรื่องนี้เหรอ
แค่นี้ก่อนนะ ฉันต้องไปเตรียมมื้อค่ำ
โทษค่ะ
อ้อ ครับ
ขอโทษครับ
The Space Rock Cafe
พี่ครับ พี่คิดว่าเรื่องนี้ฟังขึ้นเหรอ
ที่ตอนนี้จะไม่มีโต๊ะว่างน่ะ
ฉันบอกนายแล้วว่าไม่มีโต๊ะว่างจริงๆ
พรุ่งนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ วันนี้คนเลยเยอะสุดๆ
พี่ครับ ตอนนี้ 6โมงเองนะ 6โมง
แล้วก็ ผมเห็นกับตา ว่าพี่เพิ่งจะเปิดประตูเมื่อกี๊นี้เอง
แล้วจะเป็นไปได้ยังไงที่ไม่มีที่ว่างเลยน่ะ
เฮ้ นี่
ฉันก็อยากจะรับลูกค้าเพิ่มเหมือนกัน
แล้วฉันจะโกหกทำไม
อีกอย่าง วันศุกร์ที่นั่งก็เต็มเร็วตลอดแหละ
มาคราวหน้าแล้วกัน
ถ้าไม่ใช่อย่างที่พี่พูดล่ะก็...
งั้นพี่...
โดนผมฆ่าแน่
อือ
ได้เลย
กลับกันเถอะ
แฮแท
ตามที่ฉันเห็น น่าจะแปลว่า...
เราควรมาเร็วกว่านี้
เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนเกิดเหตุแก๊สระเบิด ในอพาร์ทเม้นต์ในเมืองซูนชอน จังหวัดจอลลา
มีผู้บาดเจ็บสาหัส 40 ราย
และผู้อยู่อาศัยราว 200 คน ถูกอพยพออกนอกพื้นที่
ประชาชนที่ได้รับบาดเจ็บถูกนำส่งโรงพยาบาล ม.จอนนัมที่ควางจูเพื่อทำการรักษา
หนึ่งในผู้บาดเจ็บ เป็นหญิงวัยกว่า 60 ปี...
ตามร่างกายของเธอโดนไฟลวกอย่างรุนแรง
เราได้รับรายงานว่าอาการของเธอสาหัสมาก
เบอร์เพจแฮแท...
เขาเป็นโจรและเป็นคนรุนแรง
เขาเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ในเขตอำนาจศาลของเรา
งั้นเหรอ
เขาเป็นคนที่ผมยอมยกธงให้แล้ว ไม่ใช่คนที่จะจัดการได้ง่ายๆ
ดี ผมจะเป็นคนจัดการเขาเอง
ไปเขียนใบลาออกได้แล้ว
เข้าใจแล้ว
เขาเสียงดังนะ คุณควรพาเข้าห้องสอบสวน
ยังไงก็รีบโทรไปดูนะ เผื่อมีอะไร
เข้าใจมั้ย
แบ่งฉันมั่งสิ หนาว
~ ฉันกำลังจะโทรหาเธอ ~
~ แต่แล้วฉันก็ต้องวางสาย ~
~ ดูเหมือนว่าฉันจะลืมไปชั่วครู่ ~
~ ณ ที่แห่งนี้ ~
~ ไม่มีเธออีกแล้ว ~
~ เธออยู่ลึกข้างในใจฉัน ~
~ ในวินาทีสุดท้ายของการร่ำลา ~
~ ความรู้สึกที่อยู่ในใจของเธอ ~
~ ฉันคือคนที่อยากได้ยิน ~
เฮ้อ หนุกดีว่ะ
นี่ ทั้งเรื่องฉันจำได้แต่จีซูวอน (นักแสดง)
คังอูซอก(ผู้กำกับ)เป็นอัจฉริยะรึเปล่าเนี่ย
ฉันไม่เคยหัวเราะขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
ฉันคิดว่าคังอูซอกคงจะเดินหน้าถ่ายหนังเรื่องต่อไปแล้วล่ะ
นี่ คิมกีแท
ทำไมพวกนายมาอยู่ที่นี่
แล้วทำไมนายมาอยู่ที่นี่
ว่าไงนะ
ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ล่ะ
งั้นจะให้ฉันไปอยู่ไหนล่ะ
นายไม่ได้ไป Space เหรอ
Space เหรอ
อ้อ ฉันไปมาก่อนหน้านี้น่ะ
ก่อนหน้านี้เหรอ
นายบอกว่า ไปมาก่อนหน้านี้เหรอ
ใช่ ว่าแต่ ทำไมเหรอ
ก่อนหน้านี้ไม่มีที่นั่งนี่นา
นายพูดอะไรเนี่ย ตึกทั้งหมดคือร็อคคาเฟ่นะ จะไม่มีที่นั่งได้ยังไง
ว่าแต่ ถ้านายไปช้ากว่านี้ อาจจะไม่มีที่นั่งก็ได้ใช่มั้ย
ฉันไปมาตั้งหลายทีแล้ว แต่ไม่เห็นเคยที่นั่งเต็มเลย
บักห่ามึงเอ๊ย...
เมื่อกี้นายพูดว่าไงนะ
เปล่า ไม่ใช่นาย
นี่ กีแท นายต้องช่วยพวกเราหน่อยนะ
ลาก่อนครับ
ขอให้สนุกนะครับ
ยินดีต้อนรับครับ
โทษครับ
4 คนครับ
อ้อ คิมกีแท เองเหรอ
วันนี้นายมากับแฟนเหรอ
หวัดดีจ๊ะ
-4 คนนะ -ครับ
เข้าไปได้
เด็กๆ มาได้แล้ว
~ บนถนนหนทาง ที่เคยผ่านไป ~
พี่...
อยากตายมั้ย
ที่นั่งเพิ่งว่างสดๆร้อนๆเลย
พวกนายโชคดีจริงๆ
พี่ชายคนนี้ตอแหลอีกแล้ว
คิดว่าผมโง่รึไง
รีบเข้าไปเถอะ
เดี๋ยวที่นั่งจะเต็มนะ
วันนี้ฉันจะบริการเครื่องดื่มเริ่ดสะแมนแตนให้เลย
เข้าไปเถอะ
พี่ชาย ระวังไว้นะ
ปฏิบัติกับคนอื่นอย่างจริงใจน่ะ จริงใจ
เข้าไปกันเถอะเพื่อนๆ
นี่ จะไปไหน ข้างล่างนั่นห่วยแตกจะตาย
เราจะขึ้นชั้น 4 ใช่มั้ย
ตึกเดียวกัน แล้วชั้น 4 กับชั้นใตดินต่างกันยังไง
ไม่เหมือนกันนะ
เขาคัดเลือกตามคุณสมบัติ
เขาจะแยกลูกค้าตามรูปร่างหน้าตา
ยิ่งสูงขึ้นเท่าไหร่ผู้หญิงก็จะสวยขึ้นเท่านั้น แล้วชั้นใต้ดินก็ห่วยสุด
เราไม่เคยไปชั้นอื่นนอกจากชั้น 4 เลย
ไอ้สารเลว
วันนี้แกตายคามือฉันแน่
นี่ นี่ แกให้ฉันไปชั้นใต้ดินใช่มั้ย
แกจะให้ฉันไปชั้นใต้ดินใช่มั้ย
แกรู้มั้ยว่าฉันเป็นคนแรกจากซูนชอน...
ที่ได้ชื่อว่า"orange gang"นะโว้ย ((หมายถึงเด็กมีกะตังค์และอินเทรน)
วันนี้ฉันจะ...
ฉีกแกเป็นชิ้นๆ
เราขึ้นไปกันเลยมั้ย
เดี๋ยวเราถูกแย่งที่นะ
ปล่อย ปล่อยนะไอ้สารเลว
ไปเถอะ
ก็ได้ๆ พี่ชาย
ทั่วทั้งประเทศ รีบมีเซจินคอมพิวเตอร์ด่วน ด่วน
สรรค์สร้างค่านิยมใหม่ ในการจำหน่ายคอมพิวเตอร์
พี่ล่ะ พี่ไม่ได้กลับพร้อมนายเหรอ
อืม พี่กลับบ้านมาแล้ว
แล้วก็ออกไปหาเพื่อนเขาอีก
-คืนนี้คงกลับดึก -แล้วซัมชอนโพกับแฮแทล่ะ
พวกนั้นคงไปร็อคคาเฟ่อีกตามเคย
ขนาดฉันบอกว่าจะถูกไล่ออกมา ทำไมพวกนั้นไม่รู้ตัวซักที
นาจอง มานั่งด้วยกันได้แล้ว
พอแล้วล่ะ
มานั่งสิ
กินข้าวหน่อยสิ
เมื่อเช้าเธอแทบจะไม่กินอะไรเลย
กินให้หมดนะ
ข้าวต้มเดือดแล้ว
เธอก็รีบกินได้แล้ว
ฉันไม่อยากกิน
ว่าแต่ วันนี้โค้ชจะกลับมามั้ย
โค้ชกับคุณป้าไปทำอะไรที่มาซานเหรอ
นั่นมิวสิควิดีโอของยุนซางไม่ใช่เหรอ
ฉันชอบเพลงนั้นมากเลย
อ๋อ เพลงนี้...
ชื่อเพลงอะไรนะ
ฉันเคยรู้ชื่อนะ
[เพลง"between hidden time"โดย Yoon Sang] ~ ในเวลายามเย็นที่โรงเรียน ~
~ ถูกแต่งแต้มด้วยอาทิตย์อัสดง ซึ่งอ้อยอิ่งด้วยความเศร้าโศก ~
~ อันเนื่องมาจากเกมซ่อนแอบของพวกเด็กๆ ซึ่งส่งเสียงก้องกังวานเล็ดลอดมา ~
คงจะดีนะ
ถ้าฮุนของเรายังอยู่ เขาคงจะอายุพอๆกับเด็กพวกนั้น
เขาคงจะมีแฟนด้วย
เขาคงจะมีเวลาดีๆแบบนั้น คงจะวิเศษมากแน่ๆ
ทำไมเร็วขนาดนั้น ทำไมเขาจากโลกสวยๆนี้ไปเร็วขนาดนั้น
จะเยี่ยมขนาดไหน
ถ้าวันนี้เป็นวันเกิดฮุนของเรา
จะยอดเยี่ยมขนาดไหน
ถ้าเรากำลังกลับจากเตรียมอาหารสำหรับ วันเกิดลูกชายเราที่มาซาน ทำไมต้องเป็นวันรำลึกด้วย
วันรำลึกของลูกชายเรา ซึ่งตอนนี้น่าจะอายุ 24 แล้ว...
ฉัน...
คิดว่าถ้าผ่านไปซักพักทุกอย่างคงจะดีขึ้น
แต่ยิ่งแม่แก่มากขึ้นเท่าไหร่
แม่ก็ยิ่งคิดถึงลูกแทบขาดใจ
~ เด็กสาวตาโตในวัยเด็กของฉัน
~ ที่ยังอยู่ในความทรงจำ ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนหรือ
~ เธอจะคิดถึงฉันบ้างไหม
~ หัวใจหวั่นไหวเขินอาย ฉันได้รู้จักเป็นครั้งแรก
~ เหตุผลที่ฉันวนเวียนอยู่จนถึงบัดนี้
~ ก็คือเธอ แต่ทว่า...
กิข้าวกันอยู่เหรอ
พวกนายกลับเร็วจัง มื้อเย็นล่ะ ทานอะไรมารึยัง
ฉันหิว ขอข้าวกินหน่อย
นี่ ฉันเพิ่งนึกได้ เราออกไปสนุกกัน จนลืมมื้อเย็นเลย
ขอแค่ข้าวก็พอ กับเหลือเต็มเลย
เดี๋ยวฉันไปเอาให้เอง
ไม่ต้อง ไม่ต้อง นายกินเถอะ
พวกนายกลับมาเร็วกว่าที่คิดนะเนี่ย
วันนี้พวกนายได้เข้าไปข้างในรึเปล่า
อย่าพูดถึงมันเลย
ถ้าฉันคิดเรื่องที่เรา ถูกทำให้เป็นตัวตลกมาจนถึงตอนนี้
- เราถูก...ปฎิเสธตรงทางเข้ามาตลอด - อืม
เออใช่ แฮแท
นายโทรหาแม่นายรึยัง
อะไรนะ โทรอะไร
นายไม่ได้รับข้อความฉันเหรอ
มีข่าวว่ามีการระเบิดครั้งใหญ่ของท่อส่งก๊าส ในเมืองซูนชอน
ฉันเลยส่งข้อความหานายทันที
เฮ้อ จริงๆเลย
อะไรเนี่ย
ฉันจะบ้าตาย ผับผ่าสิ
แม่ครับ แม่ครับ รับหน่อย
รับสิ รับสิ
ค่ะ
แม่มัวทำอะไรอยู่ทำไมเพิ่งมารับโทรศัพท์
มีอะไร เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
แม่รู้มั้ยผมจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว
ทำไม เกิดเรื่องอะไร
แม่คุยโทรศัพท์กับใครนานขนาดนั้น
ผมเกือบจะเป็นบ้าไปแล้ว
แม่คุยกับแม่เยจีบ้านข้างๆน่ะ
นี่ลููกของแม่โทรมาเหรอ
ผมเป็นห่วงน่ะสิ
เป็นห่วงเรื่องอะไร
ผมได้ยินว่าเกิดอุบัติเหตุที่ซูนชอน
ตายจริง ลูกรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
ออกข่าวที่โซลแล้วเหรอ
แม่ แม่ เป็นอะไรรึเปล่า
ผมถามว่าแม่สบายดีมั้ย
แม่สบายดี
ลูกรู้ว่ามีอพาร์ตเม้นต์อยู่ตรงมุม ใกล้ๆกวางยางใช่มั้ย
มีอุบัติเหตุที่นั่น
แม่เห็นรถดับเพลิงไปเป็นสิบๆคันเลย
แม่วาอุบัติเหตุคงใหญ่แน่ๆ
ผมติดต่อแม่ไม่ได้ซักที
ผมกลัวแทบตาย รู้รึเปล่า
ตายจริง
ลูููกชาย ซูนชอนก็กว้างเหมือนกันนะ
ตรงนี้อยู่ไกลจากที่นั่น ไม่ต้องห่วง
ลูกคิดว่าซูนชอนบ้านนอกหรือไง
ที่นี่ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง
ไม่ร้ล่ะ
ถ้าแม่สบายดี ก็ไม่เป็นไร
ลูกกินข้าวหรือยัง
ครับ
อยากกินอะไรหรือเปล่า
ถ้ามีก็บอกนะ แม่จะได้ส่งไปพร้อมกิมจิเลย
ไม่เป็นไรหรอก คุณป้าน่ะทำอาหารเก่งมาก
ไม่ต้องห่วง
ค่อยโล่งอกหน่อย ฝากทักทายและฝากขอบคุณเธอด้วย
เดี๋ยวแม่จะทำแยมมะเดื่อ แล้วส่งไปพร้อมกับกิมจิผักกาดเขียวปลี
ลูกกินแยมหมดแล้วใช่ไหม
หือ อืม
แม่ว่าแล้ว
เมื่อวานแม่ไปเขาหลังบ้านป้า แล้วเด็ดมาสองสามลูก
แต่มะเดื่อคราวนี้ไม่ดีเท่าคราวที่แล้ว
แต่ยังไงที่โซลก็เป็นของหายาก ดังนั้น
แบ่งให้เพื่อนกินด้วยนะ ลูกแม่ เข้าใจไหม
แม่ของลูกไปเก็บตั้งแต่เช้ามืด
เพราะมะเดื่อต้องเก็บเช้าๆ ถึงจะดี
แม่ไม่แบ่งให้พ่อของลูกหรอก
แม่จะให้ลูกหมดเลย
ลูกชาย ฟังอยู่ไหม
ครับแม่ ผมฟังอยู่
พ่อกำลังเรียกแม่แล้ว
ถ้างั้นลูกชายของแม่อย่าเจ็บไข้นะ
กินแต่ของดีๆล่ะ เข้าใจไหม
ถ้ามีอะไรที่ลูกอยากกิน โทรบอกแม่ทันทีนะ อย่าลืมนะ
ครับ
~ หลังจากที่ฉันเคยชินกับความเหงา
~ ความจริงแล้วการอยู่คนเดียวก็สุขใจดี
~ บางทีเธออาจไม่เข้าใจความรู้สึกนี้
~ เช่นเดียวกับฉันที่ยังไม่เข้าใจเธอ
~ การตัดสินใจต้องเลือกทางใดทางหนึ่งเสมอ
ฉันเห็นตอนแรกนึกว่าพวกเขาบ้า
ตอนฉันกำลังดื่ม
คนที่นั่งข้างฉันอยู่ๆก็ลุกขึ้นแล้วก็เริ่มเต้น
ตรงทางเดินข้างๆโต๊ะ
จริงเหรอ น่าอายนะนั่น
ไม่เหมือนกับเต้นบนเวทีอะไรพวกนั้นนะ
แค่ยืนขึ้นที่โต๊ะตัวเองแล้วก็เต้น
เฮ้อ ฉันทำไม่ได้หรอกถ้าสติยังดีอยู่
แม้แต่พี่ชายขยะไร้สติของเรา
ก็คงทนดูไม่ได้หรอก
เมื่อกี๊พูดว่าอะไรนะ เจ้าโง่
แกกำลังนินทาฉันลับหลัง ตอนที่ฉันไม่อยู่ใช่มั้ย
ไม่ใช่ครับ
ไม่ใช่กับแป๊ะแกสิ เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว
นี่ กือเร กือเร บิงกือเร
ตั้งแต่นี้ไป
เพจบอกฉันทันที่ที่ไอ้บ้าซัมชอนโพ นินทาฉันลับหลัง
เข้าใจมั้ย?
ฉันจะหักกระดูกมันเป็นเสี่ยงๆเลย
ไอ้หน้าบานนี่ จริงๆเลย....
แม่ยังไม่กลับมาใช่มั้ย
จะไม่ลาใช่มั้ย
ราตรีสวัสดิ์ครับท่านพี่
ทำตัวดีๆ ไม่งั้นฉันเอาแกตายแน่
พี่ทานอะไรมารึยัง
นิดหน่อย แต่ฉันจะกินนี่ด้วย
นี่ นายดังเหมือนกันนะ
อะไรนะครับ
เพื่อนร่วมชั้นฉันรู้จักนายหมดทุกคน
มีคนอยากได้ลานเซ็นนายด้วย
คงเพราะ เราเรียนที่เดียวกันน่ะครับ
ดงจูที่อยู่มหา'ลัยเกาหลีดังกว่าผมอีก เขาติดทีมชาติเยาวชนก่อนผมด้วย
เอ๋ ฉันได้ยินว่านายหล่อกว่าดงจูอีกนะ
ใช่ครับ
คิมดงจูดังในหมู่ผู้ชาย แต่หมอนี่ดังในหมู่สาวๆครับ
จริงเหรอ
~ เวลาผ่านมาเนิ่นนานนับแต่เราเลิกรา
เธอป่วยนะ
~ ฉันเคยชินกับชีวิตที่ไม่มีเธอแล้วเช่นเดียวกัน
พี่บอกว่าเธอป่วย
~ ฉันเคยโทรหาเพื่อนเพราะฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
~ และเคยร้องไห้อย่างไม่หยุดหย่อน
นี่
กินเสร็จแล้ว ล้างจานด้วยนะ
ครับ
มัวทำอะไรอยู่
~ ฉันจะยิ้มแย้มราวกับว่าฉันไม่เป็นไร
~ เธอจะได้ไม่ต้องกังวลใดๆ
แต่ฉันมีสิ่งหนึ่งจะขอร้องเธอ ความทรงจำแสนงดงามของเรา
~ จงอย่าได้ลืมเลือนไป
นี่ นี่ เดี๋ยวจะเสียงดังรบกวนตอนเธอหลับนะ
เอาไว้ล้างพรุ่งนี้แล้วกัน
เข้าห้องล็อคประตููได้แล้ว
ว่าแต่ รุ่นพี่ครับ วันนี้เป็นวันพิเศษอะไรรึเปล่าครับ
ทำไม
รู้สึกบรรยากาศดูแปลกๆน่ะครับ
อะไรนะ วันพิเศษ? ไม่น่าจะมีนะ
นี่ พรุ่งนี้ไปมหา'ลัย ด้วย
เข้าห้องได้แล้ว
ครับ
~ อย่าได้ลืมความทรงจำเหล่านั้น จงเก็บไว้จนกว่าจะสิ้นลมหายใจ
~ หากเวลาของเราหมดลง ก็ละทิ้งความทรงจำแห่งกาลเวลา
~ แล้วมาพบกันบนสวรรค์อีกครา ด้วยรูปลักษณ์ในเวลานั้น
นี่ หนุนหมอนด้วยสิ
ลุงครับ ส่งเราลงตรงนี้ด้วยครับ
ได้ครับ
ทำไมล่ะ ไปอีกหน่อยเราค่อยลงก็ได้นี่
อ้อ ฉันจะแวะซื้ออะไรหน่อยน่ะ
พวกเด็กๆคงจะมีความสุข
ใช่มั้ย ฉันก็มีความสุขที่เห็นพวกเขากินอย่างเอร็ดอร่อย
อ้อ รอแป๊บหนึ่งนะ
ฉันอยากนอนเลยไม่อยากอาบน้ำ
ถึงฉันจะไม่มีโชคเรื่องลูกชาย
แต่ฉันว่าฉันมีโชคที่ได้สามีดีนะ
ไก่ทอดเป็นยังไงบ้าง เด็กๆ กำลังกินกันอยู่ใช่มั้ย
เด็กๆกินอย่างเอร็ดอร่อยเลยล่ะ
ใครเหรอ
คุณไม่ทานไก่ทอดกับเราเหรอครับ
ไม่เป็นไร เรากินมาเยอะแล้ว
พวกเธอกินกันเยอะๆ นะ
ขอโทษนะ ที่วันนี้ไม่ได้ทำกับข้าวให้พวกเธอกิน
ไม่หรอกครับ เราเจริญอาหารกันมากครับวันนี้
นาจองทำอาหารเก่งจริงๆ
ใครนะ ลูกสาวเราเนี่ยนะ
มัวทำอะไรอยู่ กลับไปกินไก่ทอดเถอะ
ครับ ผมจะกินเยอะๆ เลย
งั้น ราตรีสวัสดิ์นะครับ
แม่ แม่
แม่
ปิดประตูแล้วไปซะ
เฮ้อ จริงๆเลย
พี่เป็นยังไงบ้างคะ
ดอกไม้ออกดอกสวยมาก
พี่ของลูกต้องชอบทิวทัศน์แบบนั้นแน่ๆ
พี่ต้องชอบแน่
สอบกลางภาคเสร็จหนูต้องไปเยี่ยมพี่บ้างแล้ว
เยี่ยมเลย
พี่ของลูกคงคิดถึงลูกมาก
แม่คะ
อะไร
แม่เห็นตุ๊กตาแมวน้ำหนูมั้ยคะ
หนูเคยถือไปไหนมาด้วยด้วยตลอดตอนเป็นเด็ก
หนูหาจนทั่วแล้วแต่หาไม่เจอ
ลูกจำไม่ได้เหรอ
ลูกให้พี่เป็นของที่ระลึกไง
วันที่ฮุนจากเราไป
ลูกให้แมวน้ำกับพี่เป็นของที่ระลึก
ซึ่งเป็นของที่มีค่าของลูกที่สุด
จริงด้วย
เฮ้อ
["By Gathering My Tears" by Seo Ji Won]
~ เมื่อแสงไฟนอกหน้าต่างดับลง ทีละดวง
~ ฉันกำลังเขียนจดหมายถึงสวรรค์
~ เพราะฉันลืมเธอคนที่ทิ้งฉันไว้ แล้วไปหาผู้ชายอีกคนหนึ่งไม่ได้ ฉันจึงรวบรวมน้ำตาของฉันแล้วส่งไปให้สวรรค์
เธอยังไม่ง่วงนอนอีกเหรอ
พี่ซื้อแมวน้ำให้ฉันเหรอ
ใช่
ส่งมาทางไปรษณีย์ตอนบ่ายนี้เอง
เหมือนตัวที่เธอเคยมีเมื่อก่อนใช่มั้ย
หา
หายากหาเย็นจะตาย ยัยเด็กนี่ไม่ขอบคุณสักคำ...
เธอจะนอนที่นี่ใช่มั้ย พี่จะได้ไปนอนห้องเธอ
พี่
เจอแล้ว
เธอควรกินเม็ดหนึ่งก่อนนอนนะ
เฮ้อ จริงๆเลย
ตอนที่พี่เห็นเธอทำงานทั้งวัน พี่รู้แล้วว่าเรื่องนี้ต้องเกิด
นาจอง อย่าทำอะไรหักโหมนักสิ
อยู่เฉยๆซะมั่ง อยู่เฉยๆ
พี่
อะไร เจ็บตรงไหนอีกล่ะ
งั้นอะไรอ่ะ
ฉัน....
มีอะไรจะบอกพี่
อะไร
พูดมาสิ
ถ้าไม่มีอะไรจะพูด ก็ไปนอนได้แล้ว
ฉันมีอะไรจะพูดจริงๆนะ
งั้นก็บอกมาสิ
ฉัน....
ชอบพี่
ฉันบอกว่าฉันชอบพี่
ฉันชอบพี่ ฉันรักพี่
ยัยเด็กนี่...
เธออยากตายหรือไง
เธอคิดว่าพี่ไม่รู้หรือไงว่า วันนี้เป็นวันเมษาหน้าโง่
ว้าว ตกใจหมดเลย
ว้าว คิดได้ยังไงว่าทำแบบนี้แล้วพี่จะตกใจ
วันนี้เป็นวันเมษาหน้าโง่
ว้าว ยัยเด็กนี่เข้าเล่ห์จริงๆ
ความตายที่ดูเหมือนเป็นเรื่องโกหก
คำสารภาพของฉัน จบลงด้วยการมองว่าเป็นเรื่องโกหก
พวกเขาก็เป็นแบบนั้นแหละ ทุกคนเป็นไปได้ทั้งนั้น
เธอคิดว่าพี่จะจับมือเธอแล้วก็...
ไม่มีใครโกหก
ดังนั้น ไม่มีใครที่เป็นคนโง่
นี่คือวันเมษาหน้าโง่ที่น่ากลัวมาก
น่ากลัวมากกว่า 10 ล้านเท่า...
ว่าจะถูกหลอก วันเมษาหน้าโง่ ตรงกับวันครบรอบวันตายของแทฮุน
บางครั้ง ในความจริง
ความโหดร้ายน่ากลัวยิ่งกว่า
การโกหกซะอีก
เธอคิดว่าเธอหลอกพี่ได้ใช่มั้ย
กินไก่กันครับ
กิน กินเลย
นี่ บิงแกร
นายบอกไม่ใช่เหรอว่าบ้านนายเลี้ยงไก่น่ะ
แล้วทำไมนายกินไก่ ยังกับตายอดตายอยากมาจากไหน
ฉันได้กินแต่ไก่ต้มน่ะ
เห็นเจ้าพวกนี้กินไก่ทอด ผมก็เลยอยากกินน่ะครับ....
ว่าแต่ นายต้องเป็นญาติกันจริงๆแน่เลย
เพราะชื่อนายมีอักษรเดียวกัน
ชื่อของนาย
- คือ... - นี่
นายโกนหัวไม่ได้เหรอไง
หา จองแดมัน ยังโกนหัวเขาเลยในระหว่างเรื่อง
เพราะเขาอยากเล่นบาสเก็ตบอล
จริงเหรอ
แต่ฉันว่านะ คนกรุงโซลตั้งชื่อลูกของเขา อักษรเหมือนๆกันนะ
นายโง่หรือไง เราเป็นญาติทางแม่น่ะ
อ้อ อย่างนั้นเหรอ
แต่ทำไมชื่อนายถึงคล้ายกันล่ะ
แม่ฉันกับป้าฉันแต่งงานกับ คนนามสกุลเดียวกันน่ะ
เราสองคนมีนามสกุลเหมือนกัน
นี่ จางกุกยอง เลิกทำผมทรงนี้ แล้วไปตัดใหม่ซะ
นายมัวแต่เอ้อระเหยเพราะคำว่า "ไว้พรุ่งนี้ดีกว่า" ใช่มั้ย
พ่อครับ เลิกเรียกผมว่าจางกุกยองเถอะ
ชื่อจริงผมเพราะจะตาย ทำไมถึงเรียกว่า จางกุกยอง ล่ะครับ
ฉันเป็นคนเริ่มเรียกนายจางกุกยองงั้นเหรอ แม่นายเป็นคนเริ่มต่างหากล่ะ
แล้วก็ หน้าตากับชื่อนาย ไม่เข้ากันเลยสักนิด...เฮ้อ น่าขัน...
ชื่อของนาย
พอเอามาเทียบกับหน้า
ดีเกินไป
แล้วชื่อผมดีเกินไปยังไงล่ะครับ
- คิม - ส่งหัวใชเท้าดองมาให้หน่อย
- เข้ากับหน้าผมจะตาย คิม... - เกลือด้วย
- คิม... - ตะเกียบด้วย
ทำเอง ทำเองสิ นายไม่มีมือมีเท้าหรือไง ทำไมต้องให้คนอื่นทำให้ด้วย
ก็มันอยู่ไกลฉันนี่
นายไม่มีมือมีเท้าหรือไง
- นี่ จางกุกยอง - บอกว่าอย่าเรียกฉัน จางกุกยอง
อย่าเรียกฉันว่า จางกุกยอง
นายมันอ่อนไหวไปหน่อยแล้วหละ
ส่งเกลือมาหน่อย ชิลบง
ชิลบง นี่
- นี่ จุน - หา ทำไมเหรอ
ปี 2013 ถนนซังอัม กรุงโซล
นี่ของคุณซองนาจอง
ส่วนนี่ของ...คุณผู้ชายชื่อคิม...
ถูกแล้วค่ะ ชื่อสามีฉันเองค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ไปก่อนนะคะ
เขาซื้อมาเท่าไรกันนี่ จริงๆเลย
- ได้นอนบ้างหรือยัง - อืม ขำอะไรกันเหรอ
ที่รัก พัสดุมาส่งค่ะ
ที่รัก
นี่่ คิมแจจุน
ในบรรดาทั้งผู้ชายห้าคนนี่
มีสามีของฉันอยู่ในนั้นด้วย
และ
ชื่อของสามีฉันก็คือ...
คิมแจจุน
จริงเหรอ (1 เมษายน 1994)
ที่ไหนนะ
ด้านหน้าสถานีรถไฟ ตอนหกโมง
ใช่มั้ย
เข้าใจแล้ว
ค่ะ สวัสดีค่ะ พี่
นี่ พี่คนนี้จะหลงกลจริงเหรอ
จะบ้าเหรอ พี่เข้าไม่ใช่เด็กประถมซะหน่อย
ใครจะถูกหลอกในวันเมษาหน้าโง่กัน
แล้วเธอก็ควรกุเรื่องที่เป็นไปได้หน่อย
ใครจะเชื่อถ้าบอกว่า อีซางมิน ไปออกค่ายกระชับมิตร
งั้นเธอจะบอกว่าพี่เขา แกล้งทำหลงกลงั้้นเหรอ
พี่สาวคนนั้นบางทีก็ดูไม่ออก แต่เธอไม่ใช่คนโง่หรอก
อย่าทำอะไรโง่ๆ โทรหาพี่ชายเถอะ
พวกเข้าต้องกลับมาจากการไปซ้อมตั้งแต่เช้าแล้ว
วันต่อมาที่สถานีรถไฟซินชอน กรุงโซล
ขอโทษนะ
คะ?
นี่เป็นการรวมตัว...เพื่อไปออกค่ายกระชับมิตร ของเอกบริหารธุรกิจใช่มั้ย
ใช่ ถูกแล้ว
แล้วเมื่อไหร่ผู้เล่นอีซางมินจะมาเหรอ
อะไรนะ
ฉันถามว่าเมื่อไหร่อีชางมินจะมา (เธอพยายามทำเสียงให้เหมือนคนกรุงโซล)
เธอพูดว่าอะไรนะ
ไปกันได้แล้ว
อะไรเนี่ย
หรือว่าเขาจะอยู่ในกลุ่มที่ออกไปแล้ว
ขอโทษ ขอโทษ
นี่ นี่ นาจอง
บ้าจริง...
มี...
บางคำที่เธอพูดไม่ได้แม้ว่าตายไปแล้ว
~ เรื่องที่ฉันอยากบอกเธอ
ไม่ใช่ประโยคที่ยาวแสนยาว
ไม่ต้องใช้ทักษะในการพูกที่ดีใดๆ
แค่ดวงตาของฉันบอกว่า "ฉันรักเธอ"
นั่นก็มากเกินพอแล้ว